Kiepsko pani wygląda.
Serio? Czuję się dobrze.
Zależy pani na ślubie kościelnym z powodu kłopotów finansowych?
Twoja matka dziwnie się zachowuje. Mam nadzieję, że przejmiesz stery.
Nie lubię oszustów i ludzi nieszczerych.
To nieporozumienie.
Mogłaś mówić, co myślisz o ślubie kościelnym.
- To nie tak. - Wiesz, o co pytała twoja matka?
Czy mam problemy finansowe.
Wyglądam na biedną. Co za koszmar.
Nic gorszego nie mogłam usłyszeć.
Według mnie wyglądasz na bogatą.
Dzięki. Pocieszyłaś mnie.
Co tu się dzieje? Ona nie zrobiła nic złego.
Nie przemyślałaś decyzji o zmianie miejsca ślubu.
Ha Jeonghun!
To moja dziewczyna. Nie wolno ci jej obrażać.
Zostaw...
Tylko pogorszyłeś nasze relacje.
Chciałaś tego.
Jak mam teraz spojrzeć jej w oczy?
Hej, Jeonghun.
Co tu robisz o tej porze?
Możemy się napić?
- Kto to? - Cześć, mamo.
- Witam. - Znam go?
Znamy się ze szkoły. Do zobaczenia.
Jeździłaś z nim kiedyś?
ODCINEK 5
- Jesteś głodny? - Nie.
Ugotuję zupę.
Ktoś się tu włamał.
Mamy nie ma.
Co to?
Niewiarygodne.
To twoja żona!
Ale jestem zmęczony.
Ja też.
- Wstałeś już? - Tak.
Gdybyś obudził się wcześniej, byłoby mi łatwiej.
Obawiałem się, że wyślesz mnie do domu.
Nic dziwnego, że tak szybko padłeś.
Wolę unikać mamy.
Czemu zmówiłeś się z Hyeyun przeciwko niej?
To nie tak. Hyeyun jest delikatna.
Sam ją w to wpakowałem. Tata popiera mamę.
Toczycie spory na temat ślubu?
A wy nie?
Nie, bo to czysta kalkulacja.
Trzeba tylko zaspokoić oczekiwania.
Lubię być sam na sam z Hyeyun.
Ale każdy kolejny krok jest bardzo skomplikowany.
Jeśli teraz jesteś zmęczony, to do ślubu będziesz trupem.
Hyeyun jest zła, a mamę trzeba ciągle pocieszać.
Duszę się między nimi.
To twoja przyszła żona?
Nie, ona nie zna kodu.
Hej, Gonggiddol!
Dongbi!
Co tu robisz?
Mamy do pogadania.
Na razie.
Jeonghun!
Podobno się żenisz.
Mnie nie chciałeś poślubić po pięciu latach związku,
a z nią od razu lecisz do ołtarza?
To taka żenada, że nie chcę cię znać.
Przestań.
Wiesz, z jakiej rodziny ja pochodzę?
Zdziwiłbyś się.
Gdy dowiesz się, jaką firmę ma mój ojciec,
to inaczej na mnie spojrzysz.
Jesteś takim materialistą.
Musiałem zmienić hasło.
Znów zaczęłaś być wredna.
Nie chciałam tego.
Ale nie mogłam na to pozwolić.
Mężczyzna, którego kocham, żeni się z inną kobietą.
Szlochać jest rzeczą ludzką.
Chodź, podrzucę cię do domu.
Będę spać tutaj.
Nie, wracaj do domu.
Nie chcę. Absolutnie.
Nie.
- Ale jesteś silna. - Nie.
Patrzysz, jakbyś ducha zobaczył.
Przepraszam.
- Naprawdę. - Za co?
Że nawymyślałem ci przy Hyeyun.
Dobrze, że chcesz to naprawić.
Byłeś u Hyeyun?
Nie, poszła, bo była wściekła, że tak cię traktuję.
Nie mogłem za nią iść.
Nie widziałem jej tak złej.
Całkiem słusznie.
A więc gdzie byłeś?
U Gijunga.
Jak jego przygotowania do ślubu?
Żeni się w tym samym czasie, więc trudno uniknąć porównań.
Nie lepiej niż u nas.
Wiesz, jak twoja ciotka działa mi na nerwy.
Nic, tylko same stresy.
To nie spotykaj się z nią.
Niby jak?
Lepiej przestań mi dogryzać w obecności Hyeyun.
To żenujące.
Nawet jeśli ją zbesztam, i tak nie będzie mnie słuchać.
Chcesz ją zbesztać?
A mogę?
Oczywiście, jeśli tylko zasłużyła.
Przez ciebie prawie odwołałem ślub.
Można uznać, że jesteśmy kwita.
Mamo, mogę wziąć ślub w hotelu?
Coś ci powiem, synu.
Wybrałam kościół, bo wszystkie hotele są zarezerwowane.
Czemu teraz mi to mówisz?
Jeszcze ktoś by pomyślał, że nas nie stać.
Mieć wybór i nie wybrać,
a nie mieć wyboru, to dwie różne sprawy.
Dlatego wybraliśmy pierwszą opcję.
Dziś jest dzień noszenia ludzi na barana.
Przestań.
Ty też jesteś człowiekiem.
Masz czasem ludzkie odruchy.
Jaką firmę ma twój ojciec?
Mój ojciec?
Apple. Moim ojcem jest Steve Jobs.
Mogłem się tego spodziewać.
Idziesz już?
Jesteś pijana.
Jestem.
Idź spać.
Nie namawiaj mnie do złego.
Gorszym już się nie da być.
Przepraszam.
Za co?
Że jestem zły.
Wpadaj, kiedy chcesz,
nawet gdy będziesz myślał, że jest za późno.
- Przepraszam. - Nie widziałem.
- Do widzenia. - Żegnam.
- Proszę uważać. - Dzięki.
Tak lubisz jeździć motorem?
Jadę.
Zlituj się.
Widzisz, że spałem.
Nie możesz mi oddać snu, to chociaż postaw mi drinka.
Niby gdzie?
Jedziemy.
Nie wsiadasz?
Wsiadam.
Co robisz?
Zdziwiona? Chcesz, żebym spadł?
Dobra, trzymaj mnie.
Jesteś ciężki. Masz wielką głowę, skarbie.
Skarbie? Czemu tak mówisz?
Wkurzasz mnie. Nie mogę z tobą być.
Dość tych przytyków!
Dobra, nazywaj mnie jak chcesz.
Chyba zwariowałeś.
To pani?
Super. Możemy się przejechać?
Nie.
Tylko raz.
Powiedziałam, nie.
Jest pani niemiła. Widać to po twarzy.
Brzydcy ludzie mają sieczkę w głowie. Tak mówi moja mama.
Dość tego! W której szkole się uczycie?
Spokojnie. To gimnazjaliści.
Nawet Korea Północna się ich boi.
W porządku. Możecie iść.
Nigdzie nie pójdziecie.
Nauczę was szanować starszych.
Wszystko w porządku?
Napędziliśmy im stracha.
Widziałaś jak krzyczę?
Jesteś żałosny.
Dlaczego? Nie chcę zostać pobity i wylądować na posterunku.
Co ty opowiadasz? Dalibyśmy im wycisk.
Nie znoszę przemocy.
Nie jestem takim dzikusem jak ty.
Jak znów się umówimy, to znaczy, że oszalałam.
Gdzie się pchasz.
Zostawiasz mnie tu?
Hej.
Lee Deullae!
Deullae!
Nie wziąłem portfela.
Nie mam pieniędzy!
Daj mi chociaż dziesięć dolarów!
DONGBI
Co tam? Jest bardzo wcześnie.
Jak wróciłam do domu?
A skąd mam wiedzieć?
- Urwał mi się film. - Spoko.
Przyjedź i zrób mi ramen.
Nie jestem twoim służącym.
Ciągle tylko te niedorzeczne wymagania.
Zasługuję na dobre traktowanie.
Kto cię pocieszał
po kłótni z Hyeyun?
- Kiedy... - Niech ci będzie.
To dzieło naszej gosposi, a nie mamy.
Robi lepsze kimchi od twojej mamy.
Kłamałaś o tym urwanym filmie.
Tak, czułam się samotna, gdy się obudziłam.
Nikogo tu nie było.
Pomyślałam o tobie.
Odpuść sobie, Gijung.
To miłość, więc nie odpuszczę tak łatwo.
Masz problem.
Nie ja jedna.
Znów się pokłóciliście?
Tak.
Ciągle się kłócimy.
Wściekła się i poszła.
Nie chcę dzwonić, a ona i tak nie odbiera.
Nie wiem, czy dotrwamy razem do ślubu.
Pomogę ci.
DONGBI: Widziałam Jeonghuna z inną.
Co?
Jak to, widziałaś go z inną?
A co ci do tego? I tak ciągle jesteś dla niego wredna.
Nie jestem ciągle wredna.
To jakiś żart?
Przestańcie się kłócić.
Ja wychodzę.
Możecie sobie tu być,
tylko nie wolno się wam kłócić.
I nie ważcie się tu figlować.
Kod to data moich urodzin.
Wizja innej dziewczyny u mego boku postawiła cię na nogi?
Nie wyobrażam sobie, żeby ktoś mógł zająć moje miejsce.
Co to za spojrzenie?
Myślisz, że dałaby nam popalić, gdybyśmy tu pobaraszkowali?
Ty kusicielko! Nie masz pojęcia, jak mnie to kręci!
Chyba nie siejemy zgorszenia.
Świata poza tobą nie widzę.
Niezły sposób, żeby ściągnąć mnie do domu.
Obudź mnie za pół godziny. Musze wyjść.
Nastaw budzik. Ja też wychodzę.
Nie masz serca?
Jak możesz mówić coś takiego z miną niewiniątka?
Nawet mysz przyparta do muru pogryzie kota.
Nie doceniłam cię.
Nie traciłam czasu po naszym spotkaniu.
Kod to data urodzin mojego męża.
Ostrzegałam cię.
Od siedmiu lat jestem mężatką.
Od tego zależy życie mego syna.
To kwestia przetrwania.
Nie chodzi o to, czy go kocham czy nie.
Co zamierzasz zrobić?
Nie twoja sprawa.
- Mam się wycofać? - Sama zdecyduj. To twoje życie.
Będziesz mnie nadal nachodzić?
Jak już mówiłam, nie jesteś jedyna.
Nie zajmuję się takimi jak ty.
Nic ci nie zrobię, jeśli będziesz cicho.
Jesteś mi winna przeprosiny za ujawnianie mojej przeszłości.
Przepraszam.
Dam ci życiową lekcję.
Nie lataj za żonatymi.
Ich żony są jak ich matki.
Bawią się na dworze, ale wrócą do domu, gdy mama woła.
Zrozumiałam.
Wykasuj mój numer.
Nie chcę cię widzieć na liście sugerowanych znajomych.
Chciałem cię tu zabrać przed ślubem.
Mam na imię Peter.
W kościele lubię używać imienia z chrztu.
To jakaś magia. Z nowym imieniem możesz zacząć nowe życie.
- Jak ma na drugie twoja mama? - Stella.
- A tata? - Silvano.
Też chcę takie imię.
Dla samego imienia nie możesz zmienić wiary.
Chcę ją dzielić z rodziną osoby, którą kocham.
Wzruszyłem się.
Podoba mi się pomysł, żeby się tu pobrać.
Jestem blada?
Słucham?
Nie, dlaczego?
Pewna kobieta pytała, czy mam problemy rodzinne, bo jestem blada.
Pewnie jest zazdrosna.
No jasne! Pospieszmy się.
Nie możemy się spóźnić na spotkanie w sprawie ślubu Gijunga.
Pewnie.
Prosiłam siostrę, żeby zarezerwowała salę w Palace Hotel.
Tylko nic na siłę.
Musi się udać, bo pani Jeong się wścieknie.
Nie dam się obwiniać, że nie załatwiłem hotelu.
I tak coś wymyśli.
Kto to może być?
Jesteśmy.
Widzę. Nie mam problemów ze wzrokiem.
Chcemy porozmawiać.
Lepiej się pospieszcie, bo mamy swoje plany.
Siadajcie.
Mamo, tato. Przepraszamy, że robimy tyle zamieszania.
Czemu nic nie mówisz, Hyeyun?
Skarbie, to nie jest najlepszy moment.
- Rozumiem. - Jasne.
Pobierzemy się w kościele.
Nie wiem, czy się nawrócę,
ale chcę, żeby nasz ślub wam się podobał.
Dzięki za ten gest.
Mówiłaś o tym swojej mamie?
Najpierw chciałam wam o tym powiedzieć.
To wróć po tym, jak powiesz swojej mamie.
Nie ma potrzeby.
Podjęliśmy decyzję. To nieodwołalne.
Dziękuję wam za dobre wychowanie.
Małżeństwo to pierwszy krok w niezależność.
Pomóżcie nam na nowej drodze.
Dobry pomysł.
Będziemy was wspierać we wszystkim, co robicie.
Trochę przesadzasz.
Jak to?
Do niezależności potrzebna jest kasa, a Jeonghun jej nie ma.
I tak będą żyć na naszym garnuszku.
Trudno będzie się temu spokojnie przyglądać.
Nie pomagaj mu finansowo.
To jak ma się ożenić?
Mówił, że o wszystko zadba, więc coś wymyśli.
Pewnie weźmie pożyczkę.
Ale jego pensja nie starczy nawet na odsetki.
Witaj, siostrzyczko.
Już jesteśmy.
Jest wakat? Dobrze. Dzięki.
Skarbie, hotel jest wolny. Może zróbmy rezerwację.
Słyszałaś, co powiedzieli?
Że wezmą ślub w kościele.
Mówiłam, że wezmę ślub w hotelu,
ale sytuacja uległa zmianie.
Mama nas namawia. Nie dajmy się zwariować.
Mówiliśmy, że sami zdecydujemy.
Możemy podjąć inne decyzje. W końcu to nie jedyna.
Zastanówmy się.
Chcesz się pobrać w hotelu?
Raczej nie.
Ale nie możemy zaprzepaścić wysiłku twojej mamy.
Jak uważasz.
Wiedziałam.
Spójrz.
Zastanawiam się, co na to mama Hyeyun.
Witam, dzwoniłam wcześniej.
Zrobiłam rezerwację.
Proszę o nazwisko.
Jeong Hyejin.
Jestem zajęty i nie mam kiedy zjeść.
Tak to bywa, gdy człowiek jest za dobry.
Nie ma problemu.
Zacznijmy od zabezpieczenia roszczeń do majątku.
Możemy od tego zacząć?
Oczywiście. To podstawy.
Trzeba to zabezpieczyć, żeby nie mógł go wyprowadzić.
Proszę mi zaufać.
Dobrze.
Najpierw trzeba zdobyć dowody zdrady,
nie dając się złapać.
Musi to pani sama zrobić.
Da pani radę?
Tak.
Może trochę zaboleć.
Chcę mieć spiczastą brodę, jak ty.
Co cię sprowadza?
Mam do ciebie prośbę.
O co chodzi?
Umów mnie z Deullae.
A co się z wami dzieje?
Czemu o niej mówisz?
Bo jest stara.
Nie ma nic smutniejszego niż stara kobieta.
Jest pruderyjna, bo jest sama.
Ale to nic nie znaczy. Tak naprawdę, ma wiele zalet.
Wiele się od niej nie różnisz.
Mam nieruchomość.
Dziadek nie jest żałosny, ale biedak już tak.
Nie zgadzam się.
Nie będę jej o nic prosił. Nie lubimy się.
Proszę o zbyt wiele?
Chcę z nią tylko zjeść kolację.
To dla ciebie, tato.
Umiem sam jeść. Prawda, mamo?
Tak, świetnie ci idzie.
Tato, znowu jedziesz w delegację?
Nie.
Cieszysz się, że nie jedzie?
Tak.
Dzięki, że mnie zaprosiłeś na rodzinną kolację.
Jesteś tu najważniejsza.
Jak to?
Cześć, siostro.
Jak się masz, Hyejin?
- Dobrze. Zjedz z nami. - Tak.
Taewon, nie przywitasz się?
Dobry wieczór.
Dawno się nie widzieliśmy, więc dostaniesz kieszonkowe.
Dziękuję.
50 $ to za dużo dla dziecka.
Zarówno dorośli jak i dzieci wiedzą, że więcej kasy to więcej szczęścia.
Ciocia jest starsza niż ty?
Deullae uprzykrza mi życie.
Wzajemnie.
Straciłam apetyt.
Mam dość. Wychodzę.
Do zobaczenia.
To niesprawiedliwe.
Dlaczego tak ją traktuje?
Nie mów, że na nią leci.
Bez obaw. Jego kręcą tylko nastolatki.
Po prostu go interesuje.
Trudno znaleźć samotną 50-latkę.
Dla kobieciarzy to pewnie nie do pomyślenia.
O mnie mówisz?
Czujesz się winny? Widać masz jeszcze sumienie.
Siostro!
Zaczekaj.
To jakiś obłęd.
Wybacz mi to zachowanie.
W porządku. Zejdź mi z oczu.
Właśnie dlatego nie możesz wyjść za mąż.
Za to ty byłeś żonaty dwa razy.
Oczywiście. Wiele się nauczyłem.
Do tego nie trzeba brać ślubu.
Dlatego się rozwiodłeś.
Jesteś wściekła, ale nie masz na mnie haka.
Jeśli jesteś dumny z dwóch małżeństw, chwal się też rozwodami.
Pewnie wiele cię nauczyły.
To prawda.
Masz rację.
Czemu o tym wcześniej nie pomyślałem?
Powinienem być dumny z rozwodów. W końcu robiłem to dwa razy.
Jesteś wyjątkowo bystry.
Tak mówią.
To dobrze, prawda?
Przyjechałem motocyklem, żeby cię odwieźć do ośrodka.
Jedna uwaga, tylko się nie zakochaj.
Jestem urodzonym dżentelmenem.
Pospieszmy się.
Tu jest prezent.
Nasz ślub stał się realny.
Zrobili państwo rezerwację?
U Shin Misuk.
Witam panią.
To ze mną pani rozmawiała.
Gdzie odbędzie się ślub?
W hotelu.
Skoro tak, oszczędzicie na S-S-M.
A co to znaczy?
Sesja zdjęciowa, sukienka i makijaż.
Właśnie.
W hotelowym oświetleniu będzie pani błyszczeć,
więc oszczędzimy na makijażu i sukience.
Właśnie o tym mówię.
Jakie są koszty?
Między 2000 a 3000 dolarów.
- To drogo. - Nic z tych rzeczy.
We własnym zakresie zapłacą państwo więcej.
Rozumiem. Chodźmy.
Nie robią państwo rezerwacji?
Wesele już niebawem.
Musimy się rozejrzeć.
Zakup w pakiecie jest tańszy. Może nie zwlekajmy.
Pan ma całkowitą rację.
Rozejrzymy się jeszcze i zadzwonimy.
Zróbmy tu rezerwację, żebyśmy nie musieli się martwić.
Nie musimy wydawać pieniędzy na S-S-M.
- Dlaczego? - Mamy Dongbi.
Zbyt krzykliwa. Wygląda tandetnie.
Nieprawda.
Co robisz?
Nie lubię czekać bezczynnie.
Te zdjęcia pomogą wybrać właściwą sukienkę.
Dobry pomysł. Wiedziałam, że jesteś bystra.
To naczelna magazynu mody ślubnej.
Jeszcze nie jestem naczelną.
Wkrótce będziesz.
Z takim talentem, wkrótce wyda pierwszy numer.
- Przymierzę Verę Wang. - Dobrze.
Prosta sukienka podkreśli twoje kształty.
Gijung!
Co tu robisz?
Znasz ją?
Masz dobre koneksje.
Skąd znasz syna prezesa Gonga?
Znasz mojego kuzyna. To jego przyjaciółka.
Przebiorę się.
Możemy o tym mówić?
Czemu nie? Ja cię znam.
Niesamowite.
Co tu robisz?
Właściciel sklepu inwestuje
w mój magazyn mody ślubnej.
Powodzenia, Minyi Dongbi. Na pewno sobie poradzisz.
Ta też mi się podoba.
Tym razem nie robisz zdjęć?
Robię.
Dongbi to prawdziwa przyjaciółka. Dała nam swoje mieszkanie.
Dlatego nie znoszę Gijunga.
Czuję się, jakbyśmy już byli po ślubie.
Przyznaj, żeby tu zamieszkać i przy okazji zaoszczędzić.
Pewnie. Dobra robota!
- Skarbie. - Tak?
Pochodzę z biednej rodziny.
Twój pokój jest większy niż moja jadalnia.
Wiem.
Nie przeszkadzają mi
różnice finansowe między nami, ani naszymi rodzicami.
Jasne.
Nasza sytuacja finansowa była tak zła,
że oddawałam mamie całą pensję i żyłam na jej garnuszku.
Poprosiłam ją, żeby dała mi pieniądze na ślub,
ale wydała je na życie, bo interes w sklepie szedł marnie.
Nam też się nie przelewa.
Wiem o nieruchomości w Sadang-dong.
Ale rodzice i tak wszystko stawiają.
Oboje jesteśmy spłukani.
Mówię o tym, bo od teraz będziemy mieć większe wydatki.
Zrozum, że nie dam rady doskoczyć do twojego statusu finansowego.
Ale zarabiam, więc niebawem będzie lepiej.
Moja mama nie jest skąpa, więc się nie martw.
Moja jest wyczulona, bo nie śmierdzi groszem.
Pokryjemy większość kosztów.
Nie chcemy się targować.
Nie musi być po równo.
Według moich obliczeń, zarabiamy około 4000 $.
Możemy z tego zaoszczędzić 70%, czyli 2800 $.
W trzy lata odłożymy 100 000 $.
Sto tysięcy w trzy lata!
Pobożne życzenia.
Jak wyżyć za 1200 $ miesięcznie?
Nie możemy mieć długu.
Twoi rodzice kupują dom?
Nic o tym nie wiem.
Dziś spotykają się nasze matki, to się okaże.
ZUPA SOJOWA Z MAKARONEM
Pani Ha!
Proszę tu podejść.
Zjemy tutaj?
Podobno serwują tu świetną zupę.
Kobiety z menopauzą, jak my, powinny jeść dużo soi.
Zupa sojowa jest wszędzie taka sama.
Zmieni pani zdanie, gdy spróbuje tej.
Używają czarnej soi z Korei,
a makaron się ciągnie. Sami wyrabiają ciasto.
Chodźmy gdzieś indziej.
Tu przychodzą tylko bliscy znajomi.
Możemy się zbliżyć do siebie.
Wspaniale byłoby razem podróżować i opiekować się wnukami.
Pyszna, nieprawdaż?
Owszem.
Najważniejszy jest smak.
Szkoda pieniędzy na szykowne restauracje.
Obraża mnie, bo powiedziałam, że to restauracja dla przyjaciół?
Jak się udało zarezerwować salę w hotelu?
Myślałam, że nie ma szans.
Moja siostra ma tam znajomości.
Rozumiem.
Ilu gości się spodziewamy?
Nasza rodzina nie jest liczna, więc niewielu.
Zaprosimy najbliższych znajomych, którzy pogratulują naszym dzieciom.
Cieszę się, że zaprosimy podobną liczbę gości.
To obniży koszty imprezy.
Po problemach z rezerwacją sali,
wysoki koszt uroczystości byłby dla was sporym obciążeniem.
O co chodzi tym razem?
Sugeruje, że mam zapłacić za wszystko?
To nie będzie dla nas ciężarem, bo dzieliśmy koszty.
Słucham?
Skąd to zaskoczenie?
Przecież to rodzina pana młodego ponosi koszty ślubu.
Myślałam, że dzielimy się kosztami.
Koszt ślubu pierwszej córki ponosił mój zięć.
Skoro za wszystko zapłacił, myślałam, że to normalne.
To było jego drugie wesele.
Pewnie słyszała pani od Jeonghuna,
że w mojej rodzinie się nie przelewa.
Dla nas pieniądze nie mają znaczenia,
bo najważniejszy jest charakter.
Nie stać mnie na ślub w hotelu.
Skoro tak, weźmiemy koszty na siebie.
Czy to pani odpowiada?
A mamy inne wyjście?
Dziękuję, pani Ha.
Co za złodziejka. Naciągnęła mnie, a postawiła tylko zupę.
Widziałaś się z teściową?
Czemu ją tak nazywasz, skoro nie jesteś jeszcze żonaty?
Czemu jesteś taka wściekła?
Wiedziałeś, że musimy zapłacić za cały ślub?
Nie.
Myślę, że od początku to planowała.
Ilekroć ją spotykam, źle się czuję.
Nie są majętni,
ale na pewno tego nie uknuli.
To żałosne.
Cieszę się, że zaprosimy podobną liczbę gości.
To obniży koszty imprezy.
Po problemach z rezerwacją sali,
wysoki koszt uroczystości byłby dla was sporym obciążeniem.
Wszystko zaplanowała.
Co się stało?
Nie podoba mi się to, co robi mama Hyeyun.
Chce ją wydać za mąż nie wydając ani grosza.
Może przymknij na to oko.
Siostra Hyeyun była drugą żoną.
Jej mąż musiał za wszystko płacić, bo wyszedł ponownie za młodszą.
Jeonghun jest inny.
Czasem jesteś wyczulona na punkcie pieniędzy.
Nie mówię tego, bo ponosimy większość kosztów.
Chodzi o postawę matki Hyeyun.
Nie ma poczucia wstydu.
Chcesz, żeby czuła wyrzuty sumienia?
To też byłaby przesada.
Czemu muszę przez to przechodzić?
Połóż się już spać.
Jeszcze ci zmarszczek przybędzie.
Więcej nie będę z nią rozmawiać o ślubie.
Jak kupią dom, to dobiorę odpowiedni sprzęt AGD.
To jakieś 5000 $.
Z posagiem i całą resztą zmieszczę się w 10 000 $.
Chcę cię o coś spytać przed snem.
Pani Ha zgodziła się pokryć koszty ślubu?
Tak. Jest niewinna jak anioł.
Rodzice o nią dbali, a teraz robi to mąż.
Wychowałyście się w innych warunkach.
Wszystko ma swoje wady i zalety.
Trzeba żyć własnym życiem, bo zazdrość może nas wykończyć.
Co to?
Dostałam to na targach mody ślubnej.
Podlałam ją, więc rośnie.
Nie przelej, bo zwiędnie.
Nie zwiędnie, bo biorę ją ze sobą.
Postawię ją w moim... naszym pokoju.
Jaki dom kupują?
Nie mówiła ci?
Nie, zjadłyśmy zupę i to wszystko.
Wydzwaniasz do niej, żeby postawiła ci zupę?
Tak, a co?
Wstydu nie masz?
Nie jesteście tak blisko, żeby jadać razem na obiady.
Nie ma się o co złościć.
To tylko zupa z makaronem. Nawet królowie ją jadali.
Mogłaś zaprosić królów, ale nie mogą teściową.
Potrafisz wszystko zepsuć.
Nie mogę jeść tego, co chcę?
Nic, tylko przeszkadza.
Zgodziła się, bo mama stawiała.
Tak, mamo.
Nie za późno dzwonię?
Nie.
Musiałam zadzwonić, bo nie mogłam zasnąć.
Przyjdź jutro.
Dobrze.
Wszystko przez tę zupę...
Wlałam olejek, bo wyglądasz na zmęczonego.
O czym myślisz? Co kombinujesz?
Napijmy się. Zrobię drinka.
Wznieśmy toast.
Chciałam spokojnie porozmawiać.
Nie chcę się rozstawać w konflikcie.
Wyjęłaś mi to z ust.
Zagrajmy w otwarte karty.
Ostatnio mówiłeś, że mężczyzna zdradza,
bo żona mu nie wystarcza.
W gniewie mówię różne rzeczy.
Byłam niedobrą żoną?
Nie, jesteś doskonała w każdym calu.
Czasem mnie to przytłaczało, ale dajesz z siebie wszystko.
To dlaczego mnie zdradziłeś?
Bo drzemie we mnie zwierzę.
Czyli to nie moja wina?
Ściślej mówiąc, mam problem.
Według moich informacji,
zdarzyło ci się to trzeci raz.
Bez przygód na jedną noc.
Chcesz się ze mną rozwieść?
Mam mieszane uczucia. A ty jak uważasz?
Ja?
Chcę rozwodu.
Gdy cię nie było,
świetnie się czułam z Taewonem.
Nie sądziłam, że życie bez ciebie będzie takie cudowne.
Czemu mnie ściągnęłaś?
Żeby się rozwieść.
Chciałam się rozejść w przyjaźni, żeby Taewon nie ucierpiał.
Bzdura. Co ty wygadujesz?
Byłam niedobrą żoną?
Nie, jesteś doskonała w każdym calu.
Czasem mnie to przytłaczało, ale dajesz z siebie wszystko.
To dlaczego mnie zdradziłeś?
Bo drzemie we mnie zwierzę.
Siadaj, proszę.
Napijesz się herbaty?
Może być woda.
Przynieś nam wodę i herbatę ziołową.
Dobrze.
Zaprosiłam cię, aby cię prosić o przysługę.
Podobno masz problemy finansowe.
Twoja mama wczoraj to potwierdziła.
Machnęłabym na wszystko ręką, bo nic na to nie poradzę.
Ale zależy mi na jednym: na posagu i prezentach dla mojej rodziny.
Mówię ci to z wyprzedzeniem, bo to ważne.
Dasz radę to ogarnąć?
Dlaczego milczysz?
Zapytam jeszcze raz. Udźwigniesz ten wydatek?
Tak, mamo. Postaram się.
Wiem, że to krępujące,
ale lepiej porozmawiać o tym otwarcie.
Zależy mi, żebyśmy był ze sobą szczere.
Jasne.
Ludzie porównują ślub Jeonghuna i Gijunga.
Nie jestem materialistką, żeby się tym przejmować.
Ale chodzi mi to po głowie.
Rozumiem.
Naprawdę? Cieszę się, że się zgadzamy.
Właściwie twoja matka...
Nieważne.
Choć jesteśmy z siostrą blisko,
od najmłodszych lat była o mnie zazdrosna.
A jak wyglądają wasze relacje?
Moja siostra jest kilka lat starsza, ale jest cudowna
i troszczyła się o mnie, gdy mama pracowała.
Popełniasz spory nietakt.
Skrytykowałam swoją siostrę.
Jeśli ty swoją komplementujesz, jak to o mnie świadczy?
Znów mnie przyłapała.
Powinnaś była powiedzieć, że macie poprawne relacje.
Chciałam być szczera.
Ty dzielisz się swoimi uczuciami, a ja nie miałam okazji.
Otworzyłam się, by się do ciebie zbliżyć.
Przepraszam.
Czyżby? Zatem myliłam się.
Szybko ci poszło.
To niedaleko stąd. Nie sądziłam, że aż tak blisko.
Co cię sprowadza?
Wpadłam, bo byłam w okolicy.
Wcześniej tego nie robiłaś.
Było mi nawet przykro.
Dlatego przyszłam.
Usiądź. Upiekłam ciastka.
Pyszne!
Weź ze sobą. Upiekłam je dla ciebie.
Chcesz kawy z mlekiem?
Zrobisz mi?
Może sprezentować ci ekspres do kawy?
Słyszałam, że Nespresso są dobre.
Nie trzeba. Mam dzbanek do moki.
Masz wyszukany gust.
Trzymaj.
A twoja kawa?
Ja sobie zrobię rozpuszczalną.
Dzięki.
Za co?
Zawsze mi ustępowałaś.
Mogłaś pójść do college'u. Gdybyś się uparła...
Moją rodzinę stać tylko na państwowe uczelnie.
Nie miałam dość dobrych ocen, ale twoje były niezłe.
Ale poszłam do szkoły pielęgniarskiej, tak jak chciała mama,
dzięki czemu poślubiłam lekarza.
Nie mogłabyś być żoną lekarza, nawet po dobrych szkołach.
Jesteś szczęśliwą mężatką?
Dlaczego pytasz?
Nie wiem, czemu nam jest tak ciężko, gdy wszyscy są tacy szczęśliwi.
Moja teściowa się zmieniła.
Była miła i wyrozumiała,
ale już nie jest.
Jestem pod wrażeniem, jak potrafisz zadbać o dom.
A ja zazdroszczę tobie.
Możesz z dumą opowiadać, jak doszło do waszego ślubu.
Jak się poznaliście, przez jaki trudności przeszliście.
Nie kłóciliśmy się o to, czy on mnie kocha,
tylko czy weźmie na siebie tę odpowiedzialność.
Ale mimo tego,
i tak go kochałam.
Dałabym się pokroić, żeby z nim być.
Wiem, że miałaś moralnego kaca i przechodziłaś trudne czas,
ale odpuść już sobie.
W małżeństwie miłość jest najważniejsza.
Jesteś w lepszej sytuacji niż ci, którzy są ze sobą dla pieniędzy.
Daj znać, jeśli będziesz potrzebować jakiejś pomocy.
Przygotowałaś już posag i prezenty dla rodziny?
Na razie nie.
Powinnam była dać coś lepszego.
Rodzice męża nadal mi to wypominają.
Moi teściowie są inni.
Wszyscy są tacy sami.
Przygotowania do ślubu to krok w stronę małżeństwa.
Rodzina Jeonghuna była bogata od pokoleń,
więc nie czuj się od nich gorsza.
Dawaj i bierz to, co możesz.
Tak będzie łatwiej, jasne?
Ładne zdjęcia.
Ma dziewczyna talent.
Nie jest fotografką, ale zna się na retuszu.
Cześć.
Witaj. Jesteś zajęta?
Troszeczkę.
Jeszcze nie wybrałaś sukienki.
Nie. Dzisiaj zdecyduję, w co się ubrać na zaręczyny.
Wyprawiasz oficjalną imprezę?
Oczywiście. Nie przepuściłabym takiej okazji.
Mogłabyś robić zdjęcia?
Wynajmiemy zawodowych fotografów,
ale osoba z naszego otoczenia zrobi lepsze zdjęcia.
Przepraszam, ale nie mogę.
Jestem zajęta moim nowym biznesem.
Mogę w niego zainwestować?
Sukienka jest już gotowa.
Idę przymierzyć.
Jesteś teraz wolna?
Zrobisz mi parę poglądowych zdjęć?
Ona lubi postawić na swoim.
Wyświadcz jej tę przysługę.
Twój interes na tym skorzysta.
Muszę już iść.
Prosiła cię o zrobienie zdjęć.
Powiedz jej, że jest odrażająca.
Panno Minyi!
Pospiesz się!
To znowu ty? Jesteś nieugięta.
Jak długo będziesz mnie niańczyć?
Aż się wyrobisz.
Zgadza się. Pojadę na czele.
Ty pojedziesz za nim, bo nie jeździsz dobrze.
Znam swoje miejsce.
Jedziemy.
W drogę.
Jazda.
Wszystko w porządku?
Leci ci krew.
- O, nie. - To krew.
Dobrze się czujesz? Wstań.
Chyba nie jestem połamany.
Dlaczego się zatrzymałaś? Przez ciebie się poturbował!
Dlaczego?
Zahamowałaś nagle i nie mógł cię ominąć.
Poświęcił się, żeby nic ci się nie stało.
Naprawdę?
Ona powoduje zagrożenie.
To twoja wina, że nie patrzysz na drogę.
Jedź wolniej, skoro wiesz, że jedziemy za tobą.
Co ty wygadujesz?
Zdążyłem przed sygnalizacją.
Gdyby się nie zatrzymała, też byś zdążył.
To nie był mój błąd.
Zamknij się. Krew mi leci.
Przepraszam.
Nie płacz. Nic mi nie jest.
Zawsze musisz mieć rację?
Czemu się złościsz?
Ty...
- Moja głowa. - O, nie.
Co mam robić?
Nie płacz. Nic mi nie jest.
- Przestań płakać. - To moja wina.
Co dla mnie masz?
Upiekła je moja siostra.
Przepyszne. Umiałabyś takie zrobić?
Jeśli dostanę przepis.
Mądre kobiety też potrafią gotować.
Zuch dziewczyna.
Czekam, aż coś ugotujesz.
Jak pozmywałeś to się ubierz.
Musisz iść do pracy.
Ubierz mnie.
Nie jesteś dzieckiem.
Co zrobiłaś?
Chcesz spróbować?
- I co? - Trochę słona.
Taka ma być.
O czym myślisz?
Mam gotować?
A ja mam?
Gotujmy na zmianę, bo ja też pracuję.
Jedzenie potraw żony, to marzenie każdego mężczyzny.
Zdołowałaś mnie.
Ale czasem coś ugotujesz?
Będę gotować raz na rok.
To będzie doroczne święto.
Nie bierzemy ślubu, aby jeść.
Tego nie powiedziałem, ale to przyjemność.
Twoja mama każe mi kupić prezenty.
Masz jakieś pomysły?
Nie wiem. Trudny wybór.
Jesteś mądra, więc coś wymyślisz.
- Nie mogę się powstrzymać. - Co?
Co robisz?
Jesteś taka śliczna.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Nie psuj tej chwili.
Co z prezentami?
Przestań.
Co za ulga, że nie masz wstrząśnienia mózgu.
Głowa mi pęka.
Będę się tobą opiekować.
Nie trzeba, mam wielu przyjaciół.
Nie musisz czuć się winna.
Jak to się stało,
że stałam się jego służącą, aż nie wydobrzeje?
Jeszcze to.
Czemu zamówiłaś chińszczyznę?
Co to jest?
Chciałaś mi coś powiedzieć.
Wyrzuć to z siebie.
Jaki przewidujesz budżet na mój ślub?
Pożyczyłam 10 000 $.
Dziesięć tysięcy?
Mam nadzieję, że wystarczy. A co?
Starczy na meble i prezenty dla rodziny Jeonghuna?
Musimy tylko kupić meble.
Sprzęt AGD jest tani.
A prezenty dla rodziny Jeonghuna?
Srebrne sztućce i pościel wystarczą.
Znam miejsce, gdzie dostaniemy je taniej.
Chcesz wydać więcej?
Jak za dużo na nich wydasz, będziesz żałować.
Lepiej za tę kasę kupić większy dom.
Nie przyjmuj zbyt wielu prezentów.
Będziesz tego żałować.
Dobrze, że na wszystkim się znasz.
Nie bądź sarkastyczna. Jestem twoją matką.
Pani Ha mówiła ci, żebyś kupiła prezenty?
Nie.
Kłamiesz.
Naprawdę.
Kuzyn Jeonghun też się żeni.
Rozmawialiśmy o ślubie i rodzinie.
Nie ma nic innego do roboty, tylko gadać o tym z tobą.
Jeśli wypłynie temat prezentów, ja się tym zajmę.
Pani Ha ciągle o nich wspomina, więc nie mieszaj się w to, zrozumiano?
KONTO JEONG HYEYUN 3200 $
Ta bransoletka kosztowała więcej.
Co zrobić w tej sytuacji?
Co tam mruczysz?
Jakie prezenty kupiłaś rodzinie męża?
Dałam im gotówkę. To teraz norma.
Ile?
Ile kosztuje ten dom, który kupują?
Wszystko zależy od tego.
Zwykle to 10% ceny domu.
Jeśli dom kosztuje 200 000 $, to powinnaś dać 20 000.
W Seulu trudno znaleźć dom za 200 000.
Pomyśl o większej kwocie.
Ile mogę pożyczyć z funduszu zapomogowego?
Hej.
Możesz rozmawiać?
Mów, o co chodzi.
Co z naszym domem?
Jakim domem.
Tym, gdzie zamieszkamy.
Czemu o to pytasz?
Moja koleżanka mówi,
że prezenty to ułamek ceny domu.
Chcę znać jego cenę, żeby coś kupić.
Nie słuchaj innych. Zróbmy to po swojemu.
To co mam zrobić?
Przecież, że twoja mama kazała mi kupić prezenty?
To nie tylko mój ślub. Czy to cię obchodzi?
Też byłabyś skołowana, gdybym dzwonił i pytał o dom.
Mam swoje powody.
Jakie powody?
Nieważne. Pa.
Co za jędza. Znów się rozłączyła.
Proszę bardzo.
- 30 000 $ na trzy lata? - Tak.
Jeszcze podpis tutaj.
Siadaj.
O co chodzi z tymi prezentami?
- Hyeyun o to pytała? - Tak.
Niektórzy dają pieniądze, co uważam za skandal.
Rozumiem.
Prezenty mają być dobrane do danej osoby.
Skąd ona ma to wiedzieć?
Mam zrobić listę?
Może.
To jej ułatwi zadanie.
Gdzie będę mieszkał po ślubie?
Przeprowadzicie się na wieś.
Szukam mieszkania do wynajęcia.
Jakieś 100 w Changsin-dong.
Ale powierzchnia użytkowa będzie mniejsza o połowę, bo to studio.
Dlaczego akurat tam?
Bo Hyeyun uczy w Gangbuk. Łatwiej jej będzie dojechać.
Umowa najmu będzie gotowa w lutym.
Potem zamieszkasz tam.
W jakim standardzie będzie mieszkanie?
Co?
To studio czy apartament?
Nie rozumiem.
Podobno prezenty powinny 10% ceny domu.
Chcemy obliczyć ich koszt.
Gardzę takim materialistycznym podejściem.
Mówiłam, żeby zrobiła to jak należy, a ona oblicza widełki?
Nie może wydać więcej niż 10%?
Czemu się wściekasz?
Pytamy, bo to nasz pierwszy ślub.
Dobrze. Policzmy koszty i podzielmy je po połowie.
Nie przeszkadza mi to.
Królowo, proszę o spokój.
Nic z tego. Zastanów się trochę.
Spójrz na Gijunga.
Nie czujesz nic, gdy widzisz jego cwaniackie ruchy?
Nie porównuj nas. To wkurzające.
Przekażę wam apartament jeszcze przed ślubem.
Możecie tam zamieszkać.
Dlaczego tak się wściekła?
Po co to robisz?
Chcę spalić tłuszcz na ramionach.
W sukience ślubnej grube ramiona kiepsko wyglądają.
I co z domem?
Dadzą nam apartament o powierzchni 110.
Rozumiem.
Ale jest pewien problem.
Czego szukasz?
Dziwne.
Nie mogę znaleźć mrożonych sardeli z orzechami.
Zjadłam je.
Wszystkie?
Mieliśmy je zjeść z ryżem.
Duszone tofu też zjadłaś?
Czemu ich szukasz?
Nie chcę się krępować, gdy jem.
Spotykasz się z kimś?
Nie.
Wyglądasz jak kotka w marcu.
Wynosisz jedzenie i wracasz późno do domu.
Kim on jest?
Z nikim się nie spotykam.
Jeśli z nikim się nie spotykasz, umrzesz w samotności.
W twoim wieku jesteś bez szans, gdy źle trafisz z wyborem.
Spotykasz się z kimś?
Nie, twoja mama przesadza.
Czego chciał Jeonghun?
Będziemy mieszkać na 110.
Co?
To dobrze.
Co w tym dobrego?
Dadzą wam tylko apartament w Gangbuk?
Co za skąpiradła.
Jak oni traktują jedynego syna?
Koleżanka mówiła, że prezenty powinny wynosić 10% ceny domu.
Zwykle daje się gotówkę.
Co za bzdury. Na ślubie nie daje się pieniędzy.
Niewiarygodne.
Ewidentnie nami gardzą.
Muszę pogadać z panią Ha.
Proszę cię. Ja to załatwię.
Co ty tam wiesz?
Oni mają apartament w Gangnam o powierzchni 150.
- Naprawdę? - Tak.
Dlatego dałam zgodę na ślub,
a nie z powodu pracownika PR sklepu z zabawkami bez perspektyw.
Prosiłam, żebyś przestała. My się tym zajmiemy.
Trzymaj się od tego z daleka. Przez ciebie są same problemy.
Kilka z nich rozwiązałam.
Dzięki mnie bierzesz ślub w hotelu. Gdyby nie ja...
A jeśli się dowiedzą, że zrobiłyśmy rozeznanie?
Pomyślą, że jesteśmy przezorne przed tak ważnym wydarzeniem jak ślub.
Dlaczego wszystko obracasz na swoją korzyść?
A niby na czyją mam obracać?
Sama się zajmę prezentami,
więc lepiej się już nie wtrącaj.
Posłuchaj jej.
Ona będzie żyć z jego rodziną, a nie z tobą.
Mówisz tak, bo sama nie masz dzieci.
Trudno nie reagować, gdy dziecko robi błąd.
Ona się dobrze rozwija.
Czy wszystkie śluby tak wyglądają?
BANKOWOŚĆ INTERNETOWA
Nie odbiera, gdy jest potrzebny.
KONTA NAM DOHYUNA
Zaczęłaś już?
Musiałam, bo dałeś pracę bezrobotnej.
Na okładce chcę kuchnię, a nie korytarz.
Obejmij całą w kadrze.
To do folderu PR.
Ile za to dostanę?
Półtora raza więcej niż zwykle.
Po zaręczynach stałeś się szczodry.
Gdy chodziliśmy na randki, bywałeś skąpy.
To błędne założenie.
Co zaręczyny mają wspólnego ze szczodrością i kasą?
Moim zdaniem to absurd,
że przeciwnik małżeństw jest zaręczony.
Lepiej się nie spotykajmy, skoro zawsze się wkurzasz.
Nie ja jedyna.
Pożerasz mnie wzrokiem, choć mnie od siebie odsuwasz.
Gijung.
Co cię tutaj sprowadza?
Co z Minho? Nie mogę go złapać.
Miał wypadek.
Kiedy?
Trochę mdłe.
A co z ryżem?
Ty też coś zjedz.
Nieźle sobie dogadzasz. Głodowałeś ostatnio?
Zawsze lepiej smakuje, gdy kto inny ugotuje.
Spokojnie. Jeszcze dwa dni i jestem wolna.
Nie bądź wredna.
Jesteś zła, że musisz gotować dla poszkodowanego?
Niby dlaczego miałem wypadek?
Dobrze, przepraszam.
Słowa nic nie znaczą. Liczą się czyny.
Po wypadku mogą być straszne powikłania.
Nawet gdy zdejmę bandaże, nie będzie taryfy ulgowej.
Czyli do kiedy mam się tobą opiekować?
Lepiej otwórz drzwi.
Kto tam?
To Dohyun. Co mam robić?
Nie może mnie tu zobaczyć.
Dlaczego?
Siostra mnie zabije, gdy dowie się, że jeżdżę motocyklem.
A jeśli Hyejin się dowie?
Uzna mnie za niemoralną ciotkę,
która nachodzi mężczyzn.
Przecież nie spałaś z mężczyzną. Jesteś dziewicą, tak?
Nie.
- Chodź tu. - Dlaczego?
Chodź.
Naprawdę jesteś dziewicą!
- Jestem cierpliwy. - Te twoje tanie sztuczki.
Czemu mam całować kogoś, kogo nie kocham?
- To był twój pierwszy pocałunek? - Przestań!
To Dohyun.
Palant z ciebie!
Już tu jest.
- Cześć, Dohyun. - Co tak długo?
Cóż...
- Jest u ciebie jakaś kobieta? - Nie. Pogadajmy na zewnątrz.
A może lepiej w kuchni?
- Porozmawiajmy tutaj. - Właśnie jadłem.
Z kobieta? Może się przywitam.
Nikogo tu nie ma.
Nie? A to?
To pewnie gosposia.
Nie ściemniaj.
Dlaczego zostawiła swoje rzeczy?
Gust ci się trochę zmienił. Czyje to buty?
Przestań! Już mówiłem, że gosposi.
Chodź do kuchni.
Siadaj.
Skończyłeś już jeść.
Napijmy się kawy.
Jesteś na wyborach miss? Czemu machasz ręką?
Tak sobie.
- Wszystko przez ten wypadek. - To tylko zadrapanie.
Co cię sprowadza?
Czemu nie odbierasz telefonu? Od kilku dni cię szukam.
- Dlaczego? - Siadaj.
Coś się stało?
Zajmij się moim majątkiem.
Udostępnić ci konto?
Jesteś pod kreską?
Taki szpital to biznes. Muszę się zabezpieczyć.
Pomożesz mi? Tylko tobie ufam.
- Zrobiłbyś to dla mnie? - Wszystko, czego chcesz.
Zabezpieczamy roszczenia.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Niedługo będzie pani bogata.
A jeśli mój mąż się o tym dowie?
Nie dowie się, bo musiałby zamówić wyciąg z rejestru.
Dowie się, gdy będzie chciał coś sprzedać.
Jeśli zaproponuje sprzedaż domu, odmówi pani.
POTWÓR
O co chodzi tym razem?
Zawracanie głowy.
Cześć, mamo.
Czy mam czas?
Mam przerwę na lunch.
Zjemy coś razem?
Częstuj się.
Ty też.
Chcesz coś do picia?
Mam zamówić? Czego się napijesz?
Skoro jemy mięso, poproszę soju.
- Poproszę butelkę soju. - Już podaję.
- Ty też się napij. - Dobrze.
Gdyby żył ojciec Hyeyun,
chętnie napiłby się ze swoim teściem.
Traktuj mnie jak jej tatę i mamę. Odgrywam podwójną role.
Dobrze.
Chciałam się z tobą spotkać, bo...
Załóżmy, że teraz jestem tatą.
To nasza męska rozmowa.
- O domu. - Tak.
Czy ty gardzisz moją córką?
A co z mieszkaniem w Gangnam?
Zapytaj o nie.
To żenujące.
Zostań tu.
Nie mogę.
Znasz Hyeyun?
Znasz Jeona Sangjina?
Weźmy resztę i jedźmy.
Mój mąż wie.
To początek wojny.
Dłużej tego nie zniosę.
Chcę się skontaktować z prawnikiem.
Musimy ją zmiażdżyć.
Gdzie aparat?
Jest jeszcze mieszkanie w Gangnam?
Czemu jest chciwa, gdy nie musi niczym się dzielić?
A niby czemu się z nią żenię?
Czego dokładnie chcą?
Co robisz w szpitalu?